Δρ. Φιλοσοφίας, Εικαστικός-performance artist, Curator, Σκηνοθέτης, Θεωρητικός Σύγχρονης Τέχνης & Ψυχανάλυσης, Ερευνητής στον τομέα της Φιλοσοφίας των Μέσων σε σχέση με την Ψυχανάλυση
Σπούδασε Φυσική και Συστηματική Φιλοσοφία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Eκπόνησε διδακτορική διατριβή με αντικείμενο τη Φαινομενολογία του Ασυνειδήτου και το Λακανικό Πεδίο, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Paris VIII. Δίδαξε επί 5 χρόνια στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, στο διατμηματικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Τέχνη και Δημόσια Σφαίρα», και σε άλλα μεταπτυχιακά προγράμματα στην Αθήνα και το εξωτερικό. Το 2003 ίδρυσε το International Laboratory for Research in the Performing Arts, το οποίο συνεχίζει να διευθύνει. Από το 2019 είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του International Forum of Performance Art (IFPA). Διδάσκει “Φιλοσοφία της Εικόνας” στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Φιλοσοφίας στο ΕΚΠΑ. Συνεργάζεται με διεθνείς καλλιτεχνικούς και ερευνητικούς φορείς, όπως το Institute Grotowski (Wroclaw, Poland), το Workcenter of J. Grotowski and Th. Richards (Pondedela, Italy) κ.ά., καθώς και με διεθνή περιοδικά, όπως το Flusser Studies, το Dia-noesis, κ.ά.
ΟΜΙΛΙΑ
"Το ποιητικό συμβάν ως οντολογική χειρονομία"
Γλώσσα: Ελληνικά
Το ποιητικό ως τέτοιο αποτελεί ένα από τους τέσσερις γενόσιμους όρους που ενεργοποιούν τη Φιλοσοφία ως προς της Αλήθειες, σύμφωνα με τον Μπαντιού. Η συμβαντική διαδικασία, μέσα από τη ποιητική χειρονομία, αποκαλύπτει την σχέση της ζωντανής ποίησης, που συναντά το προγλωσσικό και το προστοχαστικό, με την οντολογική διερώτηση.
MASTER CLASS
"Η ποίηση ως μέσο. Θεωρία και επιτελεστική πράξη"
Γλώσσα: Ελληνικά
Αποτελεί η ποίηση ένα μέσο διεπαφής; Εκκινώντας από τα ομηρικά έπη και τον ρυθμοποιημένο λόγο ως σωματική δόνηση, η ποιητική ζωντανή κατάσταση αποτελεί μια τελεστική εμπειρία. Μιλούμε για μια διαμεσική επαφή, που είναι πάντα και διασωματική.