Στο σταυροδρόμι του παρελθόντος και του μέλλοντος, τα ποιήματα της Yzaura εξερευνούν τη Μεταμόρφωση μέσα από την τέχνη του προφορικού λόγου. Τα δύο ποιήματά της λειτουργούν ως καθρέφτες, αντανακλώντας το ταξίδι της επανεξέτασης του προηγούμενου εαυτού μας και της αποκάλυψης της σοφίας που είναι θαμμένη μέσα μας. Καθώς υφαίνει τις αναμνήσεις, τρυφερές και ταραχώδεις, μας γνέφει να αφήσουμε τις ξεπερασμένες ιστορίες που μας κρατούν δεμένους με αυτό που ήμασταν. Το αποτέλεσμα είναι κάτι περισσότερο από μια performance — είναι ένα πέρασμα, μια ποιητική απελευθέρωση στην ανανέωση της ζωής.